تبلیغات
ذی القربی - دیدگاه امام, درباره قلمرو اختیارات رهبری
چنانکه اشاره شد, از دیدگاه امام خمینی, همه فقیهان, در عصرغیبت به نصب عام از سوی امام معصوم علیه السلام به ولایت گمارده شده اند. اگر یکی از فقیهان دارای شرایط, آنان تشکیل حکومت داد و مردم ولایت او را پذیرا شدند, ولایت او از قوه به فعل در می آید و در همه امور که امام معصومعلیه السلام ولایت دارد, به جز مواردی که ویژه امامعلیه السلام است, ولی فقیه نیز می تواند به مصلحت جامعه و امت اسلامی ولایت خویش را به کار بندد.

 

بنابراین مبنا, ولی فقیه را امام معصومعلیه السلام به دستور خداوند, به ولایت مطلقه برگمارده است و نظام اسلامی و نهادهای حکومتی, قوای سه گانه قانون اساسی, قوانین عادی و… مشروعیت خود را از او می گیرند.

 

در باب حوزه اختیار حکومت نیز, بی گمان هر اندازه که پیامبر صَلّّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِ محمد و امامان معصومعلیه السلام در اداره جامعه, اختیار داشته اند, ولی فقیه هم دارد.بنابراین, حوزه ولایت ولی امر مسلمین, گسترده است و در بر می گیرد هر آنچه را که در اداره جامعه و سامان دهی اقتصادی و سیاسی از آن ناگزیر است.

 

امّا در اسلام, به کار بستن ولایت و استفاده از اختیارها محدود به نگهداشت مصلحت جامعه اسلامی و مسلمانان است.

این قراءت ویژه امام خمینی نیست, بلکه بسیاری از فقیهان پیشین, چون: محقق نراقی صاحب جواهر, آیت اللّه بروجردی و… بدان باور داشته اند. امّا امام خمینی در این روزگار آن را احیا کرد و بر ژرفا و گستره آن افزود. وی, با برداشت ژرف از ولایت انتصابی فقیه, براساس همین الگو, به اداره کشور پرداخت و امور جامعه را سامان داد و حاکمیت اسلامی را جزء احکام اولیه به حساب آورد.

بنابراین امام, برای فقیه عادل, ولایت مطلقه و حوزه اختیاری گسترده باور داشت.

 





طبقه بندی: ولایت فقیه، 
برچسب ها: جمهوری اسلامی از منظر امام خمینی (ره)، مبانی ولایت فقیه، شبهات،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 12 بهمن 1391 توسط : خسرو زارعی
نمایش نظرات 1 تا 30