تبلیغات
ذی القربی - برخورد انسان با نعمت


«اقْتُلُوا یُوسُفَ أَوِ اطْرَحُوهُ أَرْضاً یَخْلُ لَکُمْ وَجْهُ أَبیکُمْ وَ تَکُونُوا مِنْ بَعْدِهِ قَوْماً صالِحینَ [سوره یوسف/9]
یوسف را بکشید یا او را در سرزمینی ( نامعلوم ) بیفکنید تا توجه پدرتان تنها برای شما باشد و پس از آن ( از راه توبه نزد پدر و خدا ) گروهی صالح باشید. »

انسان در برخورد با نعمت چهار حالت دارد:حسادت، بخل، ایثار، غبطه.
اگر پیش خود گفت:حالا که ما فلان نعمت را نداریم،دیگران هم نداشته باشند، حسادت است.اگر پیش خود بگوییم: فقط ما برخوردار از این نعمت باشیم ولی دیگران نه، این بخل است.اگر بگوییم: دیگران از نعمت برخوردار باشند، اگر چه به قیمتی که ما محروم باشیم ، این ایثار است واگر بگوییم: حالا که دیگران از نعمت برخوردارند، ای کاش ما هم بهره مند می شدیم، این غبطه محسوب می شود.امام باقر(ع) فرمودند: من گاهی به بعضی از فرزندانم محبت می کنم و آن ها را روی زانوانم می نشانم در حالی که استحقاق این همه محبت را ندارند ،تا مبادا علیه سایر فرزندانم حسادت بورزند و ماجرای یوسف تکرار شود.(1)
گرچه شدت علاقه پدر به یوسف بی دلیل نبود بلکه به خاطر کمالات او بود ولی برادران احساس تبعیض کردند وخیال کردند علاقه ی بی دلیل است وهمین احساس آنان را به توطئه وادار کرد.
فرق است بین تبعیض و تفاوت.تبعیض ؛برتری دادن بدون دلیل است.ولی تفاوت؛برتری بر اساس لیاقت است.مثلا نمره های یک معلم تفاوت دارد ،ولی این تفاوت حکیمانه است ،نه ظالمانه. علاقه حضرت یعقوب به یوسف حکیمانه بود نه ظالمانه. ولی برادران یوسف این علاقه را بی دلیل پنداشتند.

منبع:
[1].بحارالانوار/ج74/ص78.





طبقه بندی: اعتقادی، 
برچسب ها: نعمت، انسان، حسادت، بخل، ایثار، غبطه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 15 اسفند 1392 توسط : محمد شمسیان